اختصاصی

  • جریانی نو در گالری‌داری هنر اصفهان؛ گفت‌وگو با ژیلا منانی

    «ژیلا منانی متولد اصفهان و فارغ‌التحصیل رشته زمین‌شناسی از دانشگاه اصفهان است. وی به منظور ادامه تحصیل، اقامتی نه ساله در ایتالیا داشته که این اقامت منجر به علاقه‌مندی بیشتر او به هنرهای زیبا شده و نتیجه آن گذراندن دوره‌های آزاد در رشته نقاشی در شهر جِنوای ایتالیا بوده است. وی همچنین چند سال به عنو...

تحریریه آکادمی هنر

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (3 رای)

سینما و مرگ

 

- "الهیات شر" چگونه ممکن می شود؟ در الهیات سنتی، شر آن چیزی بوده که همواره طرد شده و بیرون قرار گرفته است، آیا الهیات شر قرار است بر مبنای این امر مطرود دوباره سازمان یابد؟ آیا شر قرار است ساختار را واسازی کند و با بسط خود دوگانه های سازنده ساختار و مفاهیم سازنده شبکه را در نسبت های جدیدی با هم قرار دهد؟ در این صورت رستگاری که یکی از مفاهیم بنیادین الهیات است، چگونه محقق می شود؟ در چه نسبتی با تاریخ و زمان؟


الهیات شر بنا نیست روایتی از جایگزینی شیطان‌ با خدا، خائن با مومن، دجال با منجی یا آهاشوروش با عیسی باشد؛ قرار نیست صرفاً آنچه در روایت غالب است با آنچه مطرود است جا به جا شود، شر همواره به منزله‌ی یک "دیگری" است اما نه "دیگری"ای فعلیت یافته که "دیگری"ای در حال شکل گرفتن مدام. مطرود نه صرفاً انحرافی در اصل که مجموع تمام انحرافات، مجموع تمام امکانات بالفعل نشده و مجموع تمام مطرودین است.

ادامه مطلب الهیات شر، رستگاری و زمان؛ خوانشی از کتاب سینما و مرگ
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.83 (3 رای)

ایو کلاینتصویر شماره 1

 

 

در انسان‌نگاری‌های ایو کلین هیچ فیگوری آن هم طبق تعریف کلاسیک آن در متون هنری تشخیص داده نمی‌شود. زیرا در آن‌ها فیگور عملاً محو شده‌اند تا در نهایت یک سایه یا ردپا از خود به جای بگذارد. این‌ کارها به واقع حاشیه‌هایی از حضور فیگور یک زن بر روی بوم نقاشی هستند. به تصویر شماره یک نگاه کنید.

ادامه مطلب ایده‌هایی در باب انسان‌نگاری‌های ایو کلین[1] | ارواحِِ کلین
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 2.75 (2 رای)

نگاه خیره واقعی

ضرورت نظریه لکانی فیلم

زمانی که نظریه پردازان  فیلم دهة هفتاد  برای اولین بار به اندیشة ژاک لکان توجه کردند تا بر درک‌شان از سینما بیافزایند، تمرکزشان محدود بود. چون خود  لکان هرگز در بارة فیلم نظریه‌پردازی نکرد، نظریه پردازان  به حوزه‌ای از اندیشة او توجه کردند که  به نظر می‌رسید آسان‌تر از همه به تجربة سینمایی منتقل شود. آن‌ها تقریبا، تنها به مقاله‌ای استناد کردند که  «مرحلة آینه‌ای به عنوان شکل دهندة کارکرد "من"، به صورتی که در تجربة روانکاوانه آشکار شده» نام داشت. این متن مختصر که به اوایل سیر فکری لکان  مربوط  است و به طور معمول آن را با نام «مقالة مرحلة آینه‌ای» می‌شناسند -متنی که لکان در سال 1949 به صورت سخنرانی ارائه کرد، دو سال پیش از آغاز سمینارهایی که در آن‌ها تفکری را پروراند که اکنون با او شناخته می‌شود- راهی را به نظریه‌پردازان  فیلم نشان داد تا مسائل ایدئولوژیکی موجود در کنه کنش تماشا‌گری فیلم را در نظر داشته باشند. در این مقاله لکان بحث می کند که کودکان اولین  معنای خود -همانی (شکل گیری  من) را با تجربة  نگاه کردن  در آینه و ربط دادن به  بدنشان بدست می‌آورند.

ادامه مطلب از نگاه تصویری تا نگاه خیرة واقعی
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.70 (5 رای)

 

اثر انتخاب شده از مجموعه آثار نمایشگاه انفرادی مونا مطهریان با نام سایه، واقع در گالری جُرجانی، 28 فروردین الی 7 اردیبهشت ماه 1394 به نمایش گذاشته شده است. هنرمند با استفاده از ریختن رنگ و پاشیدن آن به روی سطح بوم به شکل‌های مد نظرش رسیده که به نوعی می‌توان آن را شبیه به آزمون روان‌کاوی و فرافکن هرمن رورشاخ معروف به تست رورشاخ دانست. در سال ۱۹۲۰ هرمان رورشاخ، روان‌پزشک سوییسی پس از مطالعه و آزمایش روی ۳۰۰ بیمار روانی و ۱۰۰ فرد سالم به عنوان شاهدهای کنترل، آزمایشی به نام «ده لکه» را ابداع کرد که با توجه به تفسیر این لکه‌ها از سوی فرد درمان‌گر می‌تواند به برخی جنبه‌های شخصیتی و درونی بیمار پی ببرد. در تست رنگی رورشاخ مخاطب توسط لکه‌های متقارن مورد روان‌کاوی و شناخت قرار می‌گیرد، در این اثر با توجه به لکه‌هایی که حس ترکیب‌بندی متقارن را القا می‌کند، نامشخص بودن رده‌ی سنی، جنسیت و سلامت فرد در اثر، خود گواهی برای برداشت‌های متفاوت افراد از این اثر است. در این اثر گاهی به نظر می‌رسد حیوان در تسخیر انسان است، قرمزی صورت انسان به چشم و لب گوزن لغزیده و در اطراف فرد نیز به چشم می‌خورد و همچنین کرم بقیه‌ی بخش‌های بدن انسان و گوزن نیز مشترک است. این همسانی، روح حاکم بر نقاشی را موکد می‌کند. مشخص نیست کدامیک مهمترین رکن اثر است حیوان در اسارت انسان یا خود انسان به تصویر کشیده شده که به نظر بیمار و مجروح می‌آید و این جراحت و خشم با توجه به رنگ قرمز بیننده حالت تدافعی القا کرده و حس هیجانی عمیق را در او ایجاد می‌کند انگاری خونی از بدن انسان و چشم گوزن به بیرون می‌تراود.


در این نقاشی با توجه به تست رورشاخ تلفیقی از انسان و حیوان یا انسان سوار بر حیوان و یا حتی انسانی در اختیار حیوان را می‌توان دید که به نوعی حس تنش و اضطراب را ایجاد می‌کند. چهره‌ی انسانی که نه خشن است نه آرام، انسانی با چهره‌ای بی حس و غمگین که شاخ گوزن را گرفته است، که هیچ چیز نیست ولی می‌تواند همه چیز باشد و نشان دهنده‌ی ذهنیات و اختلالات درونی و برداشت شخصی مخاطب است. حیوان، جسمی انسانی دارد و این از شانه‌های انسانی‌اش پیدا است و حتی گاهی به نظر می‌رسد درون انسان را به نمایش گذاشته است. کنتراست قرمز انسان و پس زمینه، او را برجسته ترش کرده است و زمینه حالتی محو و دودی دارد. در پایان اینکه اسم این مجموعه آثار به نام سایه می‌تواند نشان دهنده‌ی این باشد که هیچ کدام واقعیت و اصل نیست یا بازتاب حیوانی درون انسان می‌باشد که در حین سرعت ایستاده است.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.08 (6 رای)



مقدمه
انریکو روبوستی نقاش معاصر ایتالیایی سبک منحصر به فردی دارد. او با وفاداری به تکنیک چشم ماهی جهان‌اش را روایت می‌کند. تکنیک چشم ماهی، روشی است که در آن نقاش تصاویر را آنگونه بازنمائی می‌کند که چشم ماهی می‌بیند.

ادامه مطلب انریکو روبوستی: نقاش جهان نیچه‌ای
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (1 رای)

 

 

 

ژولیت بینوش در فیلم آبی ساختة کریستف کیشلوفسکی

"البته که عواطف را بر می‌انگیزم. جز عواطف چه چیز دیگری هست؟ فقط همین است!"

کریستف کیشلوفسکی (به نقل از مونیکا مارر)


"نزد من ارادة بی‌شناخت بنیان واقعیت امور است"

آرتور شوپنهاور

ادامه مطلب آبیِ کیشلوفسکی و آبی‌ترِ شوپنهاور
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (2 رای)

گربه سگ

 

مقدمه

گربه سگ یک سریال انیمیشنی اثر پیتر هانان آمریکایی است. اولین سری از این کارتون در سال 1998 به روی آنتن رفت و در دهه  80 شمسی از مرکز پخش کودک و نوجوان صدا و سیمای ایران پخش می‌شد. این سریال به صورت قسمت‌های 22 تا 24 دقیقه‌ای در چهار فصل تولید شد که فصل آخر آن در سال 2013 به پایان رسید، روی هم رفته شامل 68 قسمت است. در سال 1998 به عنوان محصول انیمیشنی تلویزیون، یک قسمت از آن برنده "آنی  اوارد[1]" شد و در سال 1999 و 2000 در بخش جوایز انتخاب بچه‌ها برنده جایزه بلیمپ[2] شد. این انیمشن که باعث شهرت هانان شد، حکایت دو حیوان دوقلوی به هم چسپیده است، یک سگ و گربه یعنی موجودی با دو سر متفاوت. آن‌ها در حومه شهر و در بالای یک تپه زندگی می‌کنند و همسایه آن‌ها موشی به اسم "وینسلو ادفلو[3]" است که در سوراخ دیوار همان خانه ساکن است. این دوقلو از لحاظ شخصیتی با یکدیگر تفاوت دارند.

 

ادامه مطلب گربه سگ به روایت فوکو
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.05 (11 رای)

فیلم مادر دارن آرنوفسکی

 

فیلم سینمایی مادر، به کارگردانی و نویسندگی دارن آرنوفسکی و با بازی بی‌نظیر جنیفر لاورنس و خاویر باردم توسط کمپانی پارامونت پیکچرز، در سال 2017 ساخته شد. در کارنامه‌ی این کارگردان، آثاری چون "مرثیه‌ای برای یک رویا"، "قوی سیاه" و "کشتی‌گیر" می‌درخشند، اما شاید بتوان گفت که او در فیلم مادر طرحی نو درانداخته است؛ با رویکردی تازه به سراغ موضوعی کهن رفته و موتیف‌های اساطیری را با استفاده از ابزارهای تخیلی و روان‌شناختی به پرسشی تازه کشیده است. نشانگان فیلم- از زبان بدن بازیگران گرفته تا اشیا و دیالوگ‌ها یا سکوت‌ها- همه رازآلود و تمثیل گونه هستند. این فیلم با التهاب و اضطرابی که مستمراً اوج می‌گیرد و فرودهای آن چیزی جز آرامش‌های پیش از طوفان نیستند و با رمز و رازها و نمادهای پیچیده‌ای که گشودن گرهِ آن‌ها برای مخاطبانی که سینما را برای سرگرمی یا لذت-و نه تفکر- دنبال می‌کنند‌، انتقادات بسیاری را به دنبال داشت؛ تا آنجا که جایزه‌ی تمشک طلایی بدترین کارگردان، بدترین نقش اول و بدترین نقش مکمل را از آن خود کرد. آیا این فیلم واقعاً ضعیف است؟

 

ادامه مطلب نقد فیلم مادر ساخته دارن آرنوفسکی؛ نگاهی به اسطوره‌های پدرسالارانه و اصالت طبیعت

تحلیل رویکرد

  • مرگ در برابر رانه‌ی مرگ

    از مؤلفه‌های سینمای دوشان ماکاویف (Dušan Makavejev) علاوه بر مؤلفه‌ی اصلی موج سیاه سینمای یوگسلاوی (اخذ هویت از سمپتوم به­ جای اخذ هویت از سامان نماد...

بانک اطلاعات هنری