اختصاصی

  • خرس طلای برلین 2020 برای «شیطان وجود ندارد» از ایران

    جشنواره فیلم برلین 2020 ساعتی پیش برندگان خود را شناخت و فیلمی از ایران توانست جایزه اصلی را از آن خود کند. به گزارش بخش سینمایی آکادمی هنر به نقل از ورایتی، هیات داوران هفتادمین دوره برلیناله از میان هجده فیلم، خرس طلایی سال ۲۰۲۰ را به فیلم "شیطان وجود ندارد" محمد رسول‌اف، کارگردان ایرانی اهدا کرد. این فیلم پیشتر جوا ...

بهترین های سینما 2019  نویسندگان آکادمی هنر

فیلموسوفی (رویکرد بینارشته‌ای فیلم و فلسفه)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (6 رای)
در باب پستی
  مقدمه: "تراکینگ شات کاپو" فرمولی از ژاک ریوت بود که در دستان سرژ دنی و تنی چند از روشنفکران دیگر [در گذر زمان] بدل به اسطوره‌ی سینه‌فیل‌های ارتدوکس شد. چنان که امروزه سخن گفتن از "تراکنیگ شات کاپو" یا به اختصار TSK لزوماً به تراکینگ شات فیلم کاپو1 اشاره نمی‌کند، بلکه آن صرفاً یکی از معمولی‌ترین روش‌ها برای بسیج شیوه‌ی خاصی از دیدن فیلم‌هاست. به واقع چنین اسطوره‌ای برای ایجاد یک قطب‌نمای اخلاق
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (2 رای)
نقد فیلم روزی روزگاری در هالیوود، نوستالژی‌بافی‌های پست مدرن
  فیلم روزی روزگاری در هالیوود تازه‌ترین اثر کوئنتین تارانتینو مشخصا محصول نوستالژی پست‌مدرن است که برمبنای آن تصاویر خیالیِ از دست رفته‌‌ی گذشته به ابژه-علت میل ما بدل می‌شوند؛ گذشته‌ای خیالی که با دادن کیفیتی مازادین به آن می‌خواهد خلاها و حفره‌های جهان میل ما را پر کند؛ جهانی پر از فقدان معصومیت، برابری، سراسر بیگانگی، عدم ثبات و.... که سوژه‌ها برای پر کردن آن به گذشته‌ای خیالی و موهوم رجعت
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.75 (2 رای)
سینمای اقلیت فلیکس گتاری
  فصل «سینما: یک هنر اقلیت» در کتاب انقلاب مولکولی نوشته‌ی فلیکس گتاری ادعا می‌کند که میل و سوبژکتیویته قلب سینمای اقلیت هستند. برای گتاری آنچه که سینمای اقلیت را می‌سازد از جریان‌های میل و فرآیندهای سوژه‌‌‌سازی  جدایی‌ناپذیر است. جریان‌ها و فرآیند‌هایی که همواره در سطح مولکولی ظاهر می‌شوند. تعامل با مفهوم اقلیت مطابق با اندیشه‌ی گتاری نیازمند فهم سوبژکتیویته به مثابه‌ی عملکرد چندگانه از یکی سا
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 5.00 (3 رای)
الهیات شر، رستگاری و زمان؛ خوانشی از کتاب سینما و مرگ
  - "الهیات شر" چگونه ممکن می شود؟ در الهیات سنتی، شر آن چیزی بوده که همواره طرد شده و بیرون قرار گرفته است، آیا الهیات شر قرار است بر مبنای این امر مطرود دوباره سازمان یابد؟ آیا شر قرار است ساختار را واسازی کند و با بسط خود دوگانه های سازنده ساختار و مفاهیم سازنده شبکه را در نسبت های جدیدی با هم قرار دهد؟ در این صورت رستگاری که یکی از مفاهیم بنیادین الهیات است، چگونه محقق می شود؟ در چه نسبتی ب
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.06 (9 رای)
نقد فیلم تشنگی Thirst 2009 ساختة چن ووک پارک؛ زیستن در محال
      «بگذار همچون جذامی که فساد را در گوشت می‌تند، مطرود همگان باشم. همچون افلیجی بی‌اندام، اختیار حرکت را از من بگیر. گونه‌هایم را بردار تا اشک‌هایم بر آن‌ها نلغزند. لب‌ها و زبانم را له کن، تا با آن‌ها گناه نورزم. ناخن‌هایم را بیرون بکش تا چیزی را در چنگ نگیرم. بگذار شانه‌ها و کمرم خمیده شوند تا چیزی را بر دوش نگیرم. بدن بکر مرا در هم بکوب و مرا بی‌هیچ غروری رها کن. بگذار تا در شرم زندگی کنم
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رتبه 4.50 (5 رای)
شکوهِ امر بی‌اهمیت | در باب برسونِ سیاسی
    در سکانس پایانی فیلم موشت، موشت لباسی سفید بر تن می‌کند و از سراشیبی کنار یک برکه غلت می‌زند؛ گویی در حال بازی کردن است؛ انگار که حتی در این زندگی فاجعه بار نیز قسمی امکانِ استتیکی وجود دارد. به نظر می‌رسد برسون در حال گفتن آن است که حتی زندگیِ انسانی پست نیز می تواند به نوعی زیبایی دست ‌یابد و از شرایطی که منجر به خلق این طور زندگی شده است، فراروی کند. از دوردست تراکتوری به آهستگی روی زمی

تحلیل رویکرد

  • در باب پستی

    مقدمه: "تراکینگ شات کاپو" فرمولی از ژاک ریوت بود که در دستان سرژ دنی و تنی چند از روشنفکران دیگر [در گذر زمان] بدل به اسطوره‌ی سینه‌فیل‌های ارتدوکس ش ...

بانک اطلاعات هنری