اختصاصی

  • برندگان جشنواره فیلم ونیز 2020 معرفی شدند؛ ایرانیان نیز دست پر بازگشتند

    اختتامیه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۰ در حالی برگزار شد روح‌الله زمانی بازیگر «خورشید» جایزه بهترین بازیگر جوان را از آن خود کرد و فیلم «دشت خاموش» به‌عنوان بهترین فیلم بخش «افق‌ها» برگزیده شد. به گزارش بخش سینمایی آکادمی هنر، هفتاد و هفتمین فستیوال بین‌المللی فیلم ونیز شب گذشته به کار خود پایان داد و دو نماینده از ایران جو...

نمایش جدید 1984 در برادوی نیویورک جیغ تماشاگران را درآورد!

 

 

تماشاگرانی که برای تماشای نخستین اجراهای جدید نمایش «۱۹۸۴» به تئاتر «هادسن» در «برادوی» نیویورک رفته بودند، واکنش‌های شدیدی مثل جیغ و داد، مرافعه و احساس تهوع داشتند، و بعضی به بازیگران التماس کردند اجرا را متوقف کنند.


«۱۹۸۴» کتاب تکان‌دهنده‌ای که «جرج اورول» در باره حکومت پلیسی مخوف آینده، در سال ۱۹۴۹ منتشر کرد، بارها به فیلم و نمایش برگردانده شده اما نمایش جدید، نوشته و کارگردانی مشترک «رابرت آیک» و «دانکن مکمیلان»، ابتدا در لندن و حالا در نیویورک، با واکنش شدید تماشاگران روبرو شد.

 

مثل خود اثر، این نمایش هم جهانی تیره و تار را تصویر می‌کند که در آن، حکومت پلیسی که «برادر بزرگتر» اداره می‌کند، از رسانه‌ها برای تبلیغ و مغزشوئی شهروندان استفاده می‌کند و برای کنترل‌ آنها، به شنود و شکنجه و حتی انتشار اخبار جعلی، استفاده می‌کند.

 

بنا به گزارش «واشنگتن پست» در حالیکه بسیاری از فیلم‌ها و نمایش‌ها براساس «۱۹۸۴»، از تاکید بر جنبه‌های خشونت‌آمیز و چندش‌آور کتاب، به خصوص صحنه‌های شکنجه در آن، پرهیز کردند، در این نمایش، ماموران «برادر بزرگ» در اتاق ۱۰۱ از شکنجه برای درهم شکستن روحیه مقاومت، استفاده می‌کنند.

 

منتقدان برجسته آمریکائی، از جمله «بن برنتلی» در نیویورک تایمز، و «دیوید رونی» در «هالیوود ریپورتر» با تشریح انواع شکنجه در نقدهای خود، به تماشاگرهای احتمالی اثر هشدار دادند.

 

شکنجه‌دهندگان، واژه‌های ترس‌آوری مثل «ناخن انگشتان»، یا «دندان‌ها» را فریاد می‌زنند و آنگاه چراغهای درخشان، به سرعت خاموش روشن می‌شوند، و موسیقی جان‌خراشی با صدای بلند، پخش می‌شود، که گاه یادآور صدای چکش‌های عظیم برقی روی آسفالت خیابان است. کریستوفر بونانوس، منتقد ستون «والچر» در مجله هفتگی «نیویورک» می‌نویسد: «خون به همه جا می‌پاشد و از دهان شخصیت بیرون می‌زند، و و ضربه‌ به صورت قربانی فرود می‌آید. این صحنه‌ها، به شدت لمس‌پذیر و زننده‌اند، و شفافیت‌ آنها، موی اندام انسان را سیخ می‌کند.»

 

شخصیت «اسمیت» در طول نمایش، به خونریزی سنگین دچار می‌شود، و بعد، دچار برق‌گرفتگی می‌شود و با نگاه مستقیم به چشم تک تک تماشاگران، فریاد می‌زند: «همدست» و آنها را در شکنجه خود شریک می‌داند. «رید بیرنی» بازیگر، که مردان کلاه‌خود به سر را در پرده دوم، به شکنجه شخصیت «وینستون» وادار می‌کند، در مصاحبه‌ای می‌گوید: «اگر تماشاگر غش نکند، امیدوارم به یاد قدرت خود به عنوان شهروند، و مسئولیتی که ما انسان‌ها نسبت به همدیگر داریم، بیافتد.»

 

در جریان اجراهای نمایش در لندن، چندین تن از تماشاگر، غش کردند، چندتن دیگر به حال تهوع افتادند و در یک مورد، برای جداکردن دعوای تماشاگران، ماموران پلیس وارد عمل شدند.

 

درباره نویسنده :
نام نویسنده: تحریریه آکادمی هنر

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط

تحلیل رویکرد

  • در باب پستی

    مقدمه: "تراکینگ شات کاپو" فرمولی از ژاک ریوت بود که در دستان سرژ دنی و تنی چند از روشنفکران دیگر [در گذر زمان] بدل به اسطوره‌ی سینه‌فیل‌های ارتدوکس ش...

بانک اطلاعات هنری