اختصاصی

  • برندگان جشنواره فیلم ونیز 2020 معرفی شدند؛ ایرانیان نیز دست پر بازگشتند

    اختتامیه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۰ در حالی برگزار شد روح‌الله زمانی بازیگر «خورشید» جایزه بهترین بازیگر جوان را از آن خود کرد و فیلم «دشت خاموش» به‌عنوان بهترین فیلم بخش «افق‌ها» برگزیده شد. به گزارش بخش سینمایی آکادمی هنر، هفتاد و هفتمین فستیوال بین‌المللی فیلم ونیز شب گذشته به کار خود پایان داد و دو نماینده از ایران جو...

فنگ شویی به روایت آقای مهرجویی.../ نگاهی به «نارنجی پوش»

 

***½*

 حسام کاظمی - از سری یادداشت های سی امین جشنواره فیلم فجر

حامد بهداد در نارنجی پوش 

حامد آبان با بازی حامد بهداد عکاس برجسته مطبوعات با پسرش و همسر وی به دلیل گذراندن دوره دکتری در نروژ زندگی می‎کند. حامد به خاطر بیماری تنفسی فرزندش با او به ایران برگشته، او یک روز با خواندن کتابی در باب فنگ شویی و تاثیر آن بر زندگی به کلی متحول شده است و از زدون کثیفی و بی‎نظمی پیرامون خود شروع می‎کند.

فنگ شویی فلسفه‎ای است در چین باستان با موضوعیت رسیدن به موفقیت بیشتر و زندگی شاداب‎تر بر پایه انرزی مثبت موجود درمنبع هستی، پرداختن به بهداشت پیرامون، پرهیز از بی‎نظمی و به هم ریختگی و چیدمان مناسب، همگی از نکاتی است که در این فن از آن بهره می‎برند و نکته جالب این است که فنگ شویی تم اصلی فیلمی است که به شدت نامنسجم و به هم ریخته است.

حامد آبان یه عنوان کاراکتر اصلی فیلم شخصیت‎پردازی درست و کاملی ندارد، تحول یکباره و آنی شخصیت او باورپذیر نیست و به کلیت کار ضربه می‎زند. با برخورد تصادفی با یک رفتگر ناگهان شیفته جاروی او می‎شود و صدای کشیده شدن جارو بر کف زمین او را مسحور می‎کند به شکلی که گویی او مشغول رقص با معشوقه‎اش است. حامد بهداد کاریکاتوری است از ترکیب خود همیشگی اغراق شده‎اش با پریشان حالی شخصیت‎های محوری مهرجویی، که به کلی حال نصفه و نیمه اثر را از بین برده است.

لیلا حاتمی در نارنجی پوش 

شلختگی و مغشوش بودن که به یکی از مولفه‎های اصلی سینمای مهرجویی در سالهای اخیر مبدل شده در نارنجی پوش به اوج خود می رسد. فیلمبرداری روی دست آزاردهنده این حس درهم بودن کاررا تشدید می‎کند. 

مشکل اصلی این فیلم معلق بودن آن بین یک فیلم تبلیغاتی با محوریت پاکیزگی و نظافت شهر با حمایت شهرداری درمقابل یک فیلم سینمایی داستان‎گو است.

مهرجوی در سراشیبی تلخی است، حمید هامون او با تمام دنیا و فلسفه‎اش جای خود را به حامد آبانی داده که در سکانسی یادآور فیلم هامون فرزندش را حق مسلم خود می‎داند که کپی  ضعیفی است از سکانسی از فیلم هامون. فیلم پیامی هم در دل خود دارد، همسر نارنجی پوش لیسانسه از موقعیت ممتاز خود در خارج دست می‎کشد و به زندگی خود باز می‎گردد و برای استحکام پایه‎های زندگیش، همپای همسر خود و با لباس نارنجی مشغول تمیزی می‎شود و او همان کاری را می‎کند که شوهرش را به دلیل انجام آن متهم به عدم تعادل روانی و عدم صلاحیت در نگهداری و تربیت فرزندشان كرده بود، همه این عشق هم در یک بار جارو کشیدن حاصل می‎شود.

در نیمه دوم، فیلم ریتم بهتری پیدا می‎کند و روایت قدری بهتر می‎شود اما با آن پایان نچسب و به شدت ضعیف هم در محتوا و هم در اجرا، اندک دقایق دلنشین و ایده اولیه‎اش نیز  نابود می‎شود.

 

 

 

درباره نویسنده :
حسام کاظمی
نام نویسنده: حسام کاظمی

کارشناس ارشد

نویسنده و منتقد ادبیات و سینما

همکاری با آکادمی هنر: از سال 89


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط

تحلیل رویکرد

  • در باب پستی

    مقدمه: "تراکینگ شات کاپو" فرمولی از ژاک ریوت بود که در دستان سرژ دنی و تنی چند از روشنفکران دیگر [در گذر زمان] بدل به اسطوره‌ی سینه‌فیل‌های ارتدوکس ش...

بانک اطلاعات هنری