Loading...

مطالب ویژه

    نمایش «شبح اپرای تهران» به طراحی و کارگردانی علی ساسانی‌نژاد از 28ام دی ماه تا 17ام بهمن ماه ...
Detail
    «خانه‌ی کاغذی» داستان خانواده‌ای است در خانه‌ای تقریباً ویران، نزدیکِ مرز که واپسین لحظات پیش ...
Detail
    اشاره: «هم‌هوایی» سال گذشته، طی سه نوبت: فروردين و ارديبهشت [در سالن حافظ تهران]، خرداد [در ...
Detail
خطا
  • JLIB_DATABASE_ERROR_FUNCTION_FAILED
یادداشت

یادداشت (17)

 

به یک تراژدی که دوهزار سال پیش نوشته شده است چگونه می‌توان وارد شد؟ می‌شود ویژگی‌های آن را به‌عنوان یک اثر نمایشی از نزدیک بررسی کرد و نحوه شخصیت‌پردازی، شگردهای گره‌افکنی و گره‌گشایی و سایر مختصه‌های شکلی و ساختاری آن را توضیح داد. می‌شود آن را با سایر تراژدی‌های درام‌نویس مقایسه کرد و در مقام قیاس، شباهت‌ها و تفاوت‌ها را برشمرد یا می‌شود رد زندگی شخصی او را در اثر نمایشی دنبال کرد و مثلا نشان داد که جهان‌بینی او در سروشکل‌دادن به اثرش چگونه دخیل بوده است؛ اما به‌علاوه می‌شود حتی از این هم عقب‌تر رفت و این تراژدی دوهزار ساله را با تراژدی هم‌نام دیگرش که پانصد سال قبل از آن نوشته شده است مقایسه کرد، تمام تمهیدات بالا را به یاری طلبید و از خلال برجسته‌کردن تفاوت‌ها و تغییرات، تحول یا تطوری کلی‌تر در سنت تراژدی‌نویسی را ظاهر کرد. منظور ما از این دو تراژدی، چنان‌که در عنوان مقاله آمده است، تراژدی ادیپ‌شهریار به‌قلم سوفوکل و سنکا است و اما به فراخور موضوع یادداشت، که معرفی کتاب «اویدیپوس» اثر سنکا به‌ترجمه مصطفی اسلامیه است، ما تمرکزمان را بر همین متن دوم خواهیم گذاشت.

 سیندرلا نام آخرین اثر جلال تهرانی است که در سالن اصلی تئاتر شهر از شهریورماه 1392 در حال اجراست. نمایشی که گویا مخاطبان‌اش یا طرفدار یا مخالف سرسخت آن هستند. نمایشی بسیار پردیالوگ که پر از راز و رمز است و مخاطب در پی کشف نمادها و تأویل‌های شخصی است.

 

ویتسک» رضا ثروتی و همکارانش به شدت فنی است، از دکور غیرعادی آن گرفته تا صداسازی و حرکات غیرعادی و لباس‌ها و گریم به‌شدت اغراق‌آمیز، از آویزان شدن بازیگران از سقف تا اسکیت‌بازی کردن بر صحنه‌ای که اصلا شکلش مانند میدان‌های اسکیت در پارک‌هاست.

«دنيا هميشه تنها جهاني مصنوع است، آنچه جهان نفساني مي ناميم، همان شر است در جهان مصنوع و آن چه شر مي ناميم، تنها ضرورتي زودگذراست در رشد ما»
    

 

 

 

رضا ثروتي را در حوزه تئاتر، كارگردان با ذوق و توانايي مي دانم. برداشت نسبتا آزاد او از نمايشنامه «وويتسگ» گئورك بوخنر، به اجرايي ديدني، متفاوت و حرفه يي تبديل شده است. قابليت هاي نمايشي اين متن خوب نوشته شده بوخنر و ابعاد دراماتيك و رواني شخصيت اصلي اش باعث شده كه تاكنون برداشت هاي مختلفي در سينما و تئاتر از آن صورت گيرد.

 

 

 

داستان تردید و پرسش‌های پیچیده و فلسفی شاهزاده دانمارکی را، به واسطه مؤلفه‌های قدرتمند ساختار آن، می‌توان با تغییر معادلات روایت در پیرنگ و شخصیت به سادگی در ظرف و قالبی دیگر قرار داد و با همان جذابیت و قدرت چند صد سال پیش به اجرا گذاشت. کافی است ساختار را بشناسیم و اولویت‌ها را در روایتی جدید تغییر دهیم و پس از همه اینها براساس تحلیل و دیدگاهی مشخص معادلات را عوض کنیم. در این صورت هملت را می‌تواند شکسپیر روایت کند یا چرم شیر یا گوران! نمایش می‌تواند جهان هملت باشد یا دنیای افلیا یا کابوس‌های بیمارگونه گرترود!

تبلیغات