Loading...

مطالب ویژه

    نمایش «شبح اپرای تهران» به طراحی و کارگردانی علی ساسانی‌نژاد از 28ام دی ماه تا 17ام بهمن ماه ...
Detail
    «خانه‌ی کاغذی» داستان خانواده‌ای است در خانه‌ای تقریباً ویران، نزدیکِ مرز که واپسین لحظات پیش ...
Detail
    اشاره: «هم‌هوایی» سال گذشته، طی سه نوبت: فروردين و ارديبهشت [در سالن حافظ تهران]، خرداد [در ...
Detail
خطا
  • JLIB_DATABASE_ERROR_FUNCTION_FAILED
یادداشت

یادداشت (17)

 

 

 

 «ویتسک» نمایشنامه‌ای ناتمام از نویسنده تاثیرگذار آلمانی گئورگ بوشنر است. درام مدرن، تلخ و پیش‌رو‌تر از زمان خود. داستانی که از دل فضایی تاریک پدید می‌آید و از درون‌مایه‌ای اعتراضی در ابعاد سیاسی اجتماعی نسبت به شرایط پیرامون برخوردار است. فضای کابوس گونه و منطبق با عدم واقعیت گرایی. حال «ویتسک» در خوانشی نو و جذاب این اثر به کارگردانی رضا ثروتی کارگردان نوگرای ما در حال اجرا است. فضای اکسپرسیونیستی و سیاه ویتسک، روایت ساختارشکنانه و غیرخطی و اپیزودیک بودن متن، فرصت آزادی عمل بالایی به کارگردان برای انتخاب رویکردی آزاد برای نوع روایت می‌دهد.

 

 

 

 

نقل توضیح سردبیر از پایگاه پژوهشی، تحلیلی و خبری آکادمی هنر: یادداشت زیر به سفارش «روزنامه بهار» و به بهانه‎ی ورود به تهیه و تولید نمایش نگاشته شده است و بازنشر آن در رسانه‎ی دیگر و این‎بار سایبری شاید خالی از لطف نباشد. آن‎ چیزی که برای روزنامه‎ی بهار در این یادداشت اهمیت داشت سه مشخصه بود: 1- دلیل ورود به جریال تهیه 2- تخصص در زمینه تهیه و تئاتر 3- مشکلات و راه‎حل‎ها. البته یادداشت کمی کوتاه‎تر در روزنامه مذکور به دلیل صفحه‎بندی آن منتشر شد که در این‎جا می‎توانید یادداشت کامل را مطالعه نمایید و باز هم رسانه‎های سایبری از چاپی جلوتر هستند.

 

 

 

روايت غيرخطي ولي متمركز داريوش رعيت و مسعود موسوي، از طليعه‌اي آغاز مي‌شود كه پينوكيو عروسك چوبي به پدر ژپتو مي‌گوي

د كه شب‌ها وقت خواب فرشته‌اي را مي‌بيند كه از او مي‌پرسد، آيا مي‌خواهد آدم شود يا نه. او به پدر ژپتو مي‌گويد كه پاسخش به سؤال فرشته آري بوده است. پدر ژپتو  با صدا و چانه‌اي لرزان در جواب مي‌گويد «آرزو كن كه فقط يه خواب باشه، چون اصلا علامت خوبي نيست». به سخني ديگر و با دركي ژرف‌تر از شالوده‌ي متن، مي‌توانم بگويم كه همه‌ي مسأله‌ي اين روايت نمايشي، انسان بودن در جهان مدرن است؛ اما علي‎رغم پند دل‌سوزانه‌ي پدر ژپتو، پينوكيو خطر مي‌كند و از رهگذر فرشته، به خود‏‏، فرديتي انساني مي‌بخشد.

 

 

 

نمایش آمدیم نبودید رفتیم کاری از گروه سایه به کارگردانی رضا حداد از نمایش‎های روی صحنه –سالن شماره 2 تماشاخانه‎ی ایرانشهر- است که استقبال کم‎نظیری از آن شده است. نمایشی که همه چیز در خود دارد و سخن از آن ما را به فرای‎متن و شکل‎گیری چنین نمایش‎هایی در داخل کشور خواهد برد.

 

 

 

 
خدای کشتار Le Dieu du Carnageرا یاسمینا رضادر سال 2006 نوشته است. این نمایشنامه چهار شخصیت دارد که دو زوج را تشکیل می‎دهند. ورونیک هویل و میشل هویل و در سوی دیگر آلن رایل و آنت رایل. این دو زوج میانسال در خانه‎ی میشل و ورونیک جمع شده‎اند تا در مورد درگیری فیزیکی فرزندانشان برونو و فردیناند در مدرسه به بحث بپردازند و احیانا چاره‎ای بیندیشند. این جمع دوستانه‎ی خانوادگی پس از گذشت زمانی چند به مشاجره‎ای شدید بین طرفین می‎انجامد و در این میان هر از گاهی نیز دسته‎بندی‎هایی بین طرفین درگیر ایجاد می‎شود که پس از چندی از هم فرو می‎پاشد.

صفحه3 از3

تبلیغات